Caviaflat.nl
« Vorige

Dag lieve Kira

Vanmorgen heb ik voor het eerst mee mogen maken dat een hond spontaan overleed. Klinkt misschien een beetje gek want eigenlijk wil je dat niet meemaken maar zo voelde het wel. Het gaat om Kira, de hond van mijn dochter. Kira heeft 14 jaar geleden in januari mijn dochter uitgezocht als baasje, een mooi moment was dat. Als vanzelfsprekend is Kira ook met Jessica mee uit huis gegaan.

 

Kira was op, ze was al een tijdje bezig met haar afscheid nemen van de wereld, vaak stond ze gewoon in de kamer wezenloos voor zich uit te staren. Kira kon heel goed snurken maar de laatste dagen klonk het anders. Echte ademnood had ze niet en ze bleef ook gewoon eten, drinken, met haar knuffel in haar bek liggen maar je zag dat het einde naderde. Morgen zouden ze haar in laten slapen.

 

Maar vanochtend tijdens de wandeling, nog geen 10 meter van huis, begaf ze het ineens. Ik had net mijn kleinzoon in de auto gezet om hem naar het kinderdagverblijf te brengen. Jessica stond ineens te huilen en ik zag Kira liggen, half op de stoeprand. Jessica is snel een dekentje gaan halen en ik herkende van de cavia’s dat ze stervende was. Het duurde nog geen 30 seconden dat we bij haar zaten, dekentje over haar heen. Ook een buurvrouw die naar buiten was gekomen, herkende uit de zorg de tekenen van het sterven. Ik had het nog niet eerder mee gemaakt met een hond maar gek genoeg voelde het goed zo. Jessica twijfelde of morgen te vroeg zou zijn om haar in laten slapen.

 

We hebben haar in een dekentje naar binnen gedragen en Noud heeft afscheid van haar kunnen nemen, zo lief was dat. Hij heeft Kira nog een stikkertje gegeven op haar dekentje, haar nog geaaid en een kusje gegeven. Ook Bobo heeft zo even afscheid kunnen nemen van Kira.

 

Lieve Jessica, het was zeker schrikken om haar zo te zien maar ze heeft je laten zien dat het niet te vroeg was maar dat het echt haar tijd was om te gaan. 

 

Lieve Noud, het blijft moeilijk om aan een 2-jarige uit te leggen wat dood gaan is maar ik heb het gevoel dat je het snapte en ik vond het erg mooi om te zien hoe je zo afscheid van haar nam.

 

Dag lieve Kira, we zullen je niet vergeten, met je vaste plekje op de trap, eerst bij ons en de laatste jaren bij Jessica,, je harde gesnurk en je getrippel. Het is goed zo.

Yvonne - 10 maanden geleden
Wat mooi geschreven! Kira wilde thuis gaan, thuis rusten voor altijd...
Ze heeft zelf haar keuze gemaakt...
Xxxxx Y.
Daphne Kuiper - 10 maanden geleden
Heel veel sterkte. Zo verdrietig maar mooi en waardig afscheid
Geschreven op: 16-02-2018